Beliggaam. Beleef. Bely(f).

Die duiwel in jou drukker.  Die kraaines in jou katrol.

Advent en Kersfees preek moeilik.  Dit sou maklik wees om dit toe te skryf aan die prentjiemooi stories wat hulle rondom Jesus se geboorte afspeel: hulle is al holrug gery, deurgepreek, oorbekend.  Dog, ons almal wil hulle nou weer hoor, nè?  Al is, tegnies, hierdie nie die regte tyd vir dié verhale nie.  Hulle hoort in die twaalf dae wat met Kersdag begin.  Somer in die suide laat ons dit hier anders doen, en dis nie doodsonde nie.  Die grootste fout wat ons kan maak, is om hierdie stories sommer op sigwaarde te vat, om te dink hulle is net mooi, kinderlik, maklik om te verstaan, oppervlakkig.  Want alles wat hier vertel word, is eintlik onmoontlik.

Spreuke.  Johannes 1 : 1 tot 18

10 Desember 2017. NHKA Kampersrus

Advent

Beliggaam.  Beleef. Bely(f).

Die kraaines in jou katrol

 


 

Continue reading “Beliggaam. Beleef. Bely(f).”

Advertisements

Vrywaring.  Pasop vir my.

Dit moet jy verstaan: Ek is ʼn ou met oortuigings en idees, en miskien stem heeltemal te min van hulle ooreen met beproefde en betroubare bronne van waarheid en ooreengekome konvensie.  Moet tog nie alles vir soetkoek opvreet nie!   Ek word nie geëer vir hogere teologie nie.  Ek sal nie onthou word vir  iets nuuts wat ek ontdek het nie, nog minder vir iets wat ek self sou uitgedink het.  As iets nuut klink, moet daar buitendien dadelik alarms lui, want dan moet jy weet my verbeelding het my weer gevat.  Die goed wat ek hier skryf, kom nie met die akkreditering van ʼn tersiêre inrigting en ʼn bypassende titel wat my slimmigheid onderstreep nie.  (Vir dié van julle wat nie dominees is nie: In ons kring is doktor ʼn gewaardeerde aanduiding van akademiese prestasie en vakkundigheid.  Ek is nie een nie. Drie keer geprobeer, telkens misluk.)  Ek is maar net ʼn doodgewone ou wat my aanmatig om te dink iemand sal wil lees wat ek skryf, en erger nog, dat iemand sal wil waag om wat ek skryf, te gebruik.  Dis dalk belangrik dat ek ʼn slag sê: Van hierdie geëerde geleerdes het my al ʼn slag of wat goed op my plek gesit, my laat verstaan dat my preke en ander pennevruggies nou nie juis op die vlak van hartoorplanting sit nie, om nie eers van breinchirurgie melding te maak nie.  Trouens, dit kom nie eers by goeie teologie uit nie.  Ek wou net sê: Ek weet dit.  En ek wil hê jy moet dit ook weet.  Jy moet krities kyk, en met ʼn fynkammetjie die kaf van die koring skei.   Ek besef, nes Calvyn oor kerkmusiek gevoel het, en die Doppers oor gesange, dat ʼn mens misleidende waarhede mooi kan toonset.  Dat jy dwaling goed kan verpak.  Ons het nooit genoeg geld vir duur kersgeskenke nie, maar jy sal dit nooit kan aflei van die hopie mooi versierde pakkies onder die boom nie.  En tog, ons was altyd dankbaar vir die onbenullige klein toegiffies wat ons agter die papier sou vind.  Dis wat ek nou ook maar vra:  kyk tog maar verby die fleurige taal, as dit jou pla – ek weet ek is daartoe geneig – beskou dit as geskenkpapier.  Dis maar net oor wat ek wou gee, vir my so kosbaar is. Maar daarmee is oppervlakkige besinning oor God nog nie goedgepraat nie.  Weet dan maar dat jy nie van my akademies hoogstaande artikels kry nie.  Ek is nog nooit in teologietydskrifte aangehaal nie!  Om gehoor te word, moes ek ʼn blog begin (want Sondae is my eredienste ook maar leeg). Maar wat ek van ʼn kansel af sê, en die blog is een, is nie sommer lukraak of hovaardige eie insig nie. Dis veel minder oorspronklik as wat ek wil voorgee.  Daarom: Pas op tog maar vir my.  ʼn Knippie sout is altyd goed, vir stories dalk meer as vir die hart.  Maar my hart sit nou maar eenmaal daarin.


 

 

 

Gekaapte Kersfees? As jy opsien, nie uitsien nie.

 

Dis die eerste Sondag van Advent.  Kersfees kom.

Maar dis nie vir almal van ons goeie nuus nie.  Vir baie mense is Kersfees ʼn beproewing.  Dis ʼn mylpaal vir net nog ʼn mislukte jaar, verspeelde kanse en vergane geleenthede.  Dis ʼn seer herinnering aan swaar verliese wat gely is, mense wat weg is, van eensaamheid te midde van viering, en ʼn verlange na tye wat nie terugkom nie.

Kersfees kan sout in die wonde kom vryf.

Kom ons hou vandag mense in gedagte vir wie Advent die moeilikste seisoen van die jaar inlui.

Jesaja 13

3 Desember 2017, NHKA Kampersrus

Advent


Continue reading “Gekaapte Kersfees? As jy opsien, nie uitsien nie.”

Wat sê die Here, Dominee?

As in Engeland Novembermaand moeilik was, is Desember hier by die huis taai.

Ek sweet.  Ek is nou nog nie, en sal seker ook nie gou wees nie, aan hierdie hitte gewoond nie. Daarom het ek my tafel geskuif.  My tafel is my studeerkamer.  Met die trek noordelike halfrond toe, het ek my boeke hier moes los.   Maar die internet is ʼn gawe biblioteek, as jy weet wat om te vertrou.  Van my studeerkamer het ek dus net my tafel oorgehou, en die beste rekenaar wat ek in my hele lewe besit het: ʼn hierdie maand tien jaar oue Lenovo skootrekenaar.  Ek is dus mobiel.  Toe besluit ek om agter die lugversorger aan te trek.  Hier sit ek nou in salige koelte.  Desember raak beter. . .

Maar Desember het twee ekstra preke, beide van die moeilikstes om te maak.  Ek sukkel altyd met Kersfees.  Die gemeente en besoekers verskyn soos onverwagse visioene wat die kerk vol sit; dwarsdeur Advent was hulle afwesig, vermoedelik iewers by die see.  Trouens, vir baie is dit die eenkeer jaarlikse pligpleging soos vereis deur ʼn besoek aan ouers, of dalk ter wille van nuwe kinders. Hierdie erediens moet dus alleen kan staan.  Hulle kom vir viering, en geboortevertelling.  Die dominee se dilemma is, daar is net soveel tekste oor die geboorte in die evangelies, en oor hulle is daar min nuuts te sê.   En vanjaar sit die 25ste vierkantig ʼn Maandag vol.  Twee dae na mekaar gaan jy op jou beste moet wees. . .

En dan is daar Geloftedag.  Ek vier hom, elke jaar.  Vanjaar preek ek hom ook – op ʼn Saterdag! – in die Mariepskop skoolsaal, vir ʼn gemeenskap wat net verlede week die grootste begrafnis ooit gehou het om ʼn vermoorde boer te groet.  Dis die jaar waarin ek “Apartheid: Britain’s Bastard Child” gelees het.  My bloed het gekook; maar ek het hom in die winter gelees, dus niks te doene met die Laeveld se hitte nie. Dis die jaar van Swartmaandag en “The President’s Keepers”, en nes elke jaar sedert ’76, die jaar van 16 Junie.  Hoe doen ʼn mens dit?  Hoe lyk profetiese solidariteit regtig? Kaal en op ʼn paal soos daai Kleinprofete van ouds?   Verdien ons nou nog slae, meer as wat hierdie monsters waaraan Apartheid geboorte geskenk het, kwistig uitdeel?

Wat sê die Here, Dominee?

Asof dit nie moeilik genoeg is nie, is die huis vol gaste.  My kinders wat ek so min sien dat ek hulle soggens wil wakker maak om te praat en saans by hulle wil sit tot hulle slaap.  Hoe skeur ʼn mens jouself weg studeertafel toe?  Benewens die lugsorg in my slaapkamer, is dit die ander rede vir waarom my tafel moes skuif van die kuierplek in die eetkamer af.

Hier gaan ek nog sweet, ek weet, die koelte ten spyt.

Toe verander ek maar die agtergrond van my getroue Lenovo se dagsêblad.  Die see. Lafenis. Nou kan ek ook sê ek gaan bietjie see toe.  Soort van. . . Skrale troos.

Wie? Wie kry die geld? Wie kry die vrou? Wie kry die liefde? Wie kry die eer?

 

Matteus 22 verse 15 tot 46

26 November 2017, NHKA Kampersrus

Hoop en voleinding.

 

Vooraf

Predikant

Ek het vroeër vanjaar, toe ek met die Lukasreeks besig was, hierdie preek begin maak, en dit toe weer gelos omdat ek net nie kop of stert kon uitmaak wat hier aan die gang is nie.  Dalk gaan julle aan die einde van die erediens voel ek weet nog steeds nie, dat ek maar nóg langer moes gevat het, tot ek weet.  Die ding is, as die Skrif jou beet het, wil jy weet.  Ek loop hom toe nou weer in Matteus raak.  Nou ja: Sterk wees!

Oor opstanding en hiernamaals.  En oor wie se lewe dit is.

Dis die laaste Sondag van die kerklike jaar.

Ons hoop op die voleinding.

Ons droom oor die ewige lewe.


Continue reading “Wie? Wie kry die geld? Wie kry die vrou? Wie kry die liefde? Wie kry die eer?”