ʼn Handvol gruis en gedroogde blare.  

Dis meer as net nostalgie.

Die probleem met nostalgie, is die goed wat jy vergeet. Braaivleis onthou julle goed.  Dis vir God wat julle gaan vergeet. Julle gaan vergeet dis God wat julle die grond gee, en alles daarop.

Om Gód te onthou, hou jy erediens.

Offer.

Jy sien, ons vergeet offers herinner jou om te glo.

En soms word ons offers iemand anders se enigste oes.

Deuteronomium 26 : 1 tot 11

Markus 12 : 38 tot 44.

13 Oktober 2019, NHKA Kampersrus

Koninkryk.


Continue reading “ʼn Handvol gruis en gedroogde blare.  “

Advertisements

Vonke spat. Ons vier!

Hier op die platteland, is vernuwing nie altyd goeie nuus nie.  Waarom torring aan wat werk?, so voel ons.  En kom dit by liturgiese verandering, skop ons vas.  “Stoer”, so noem ons onsself, en “behoudend” is wat dit beteken.

Foto: Pexels

As daar nou een ding is wat krap, is dit kerkkonsert.  Hieroor is ons erg Protestants, Calvyn verby: Erediens is nugtere nadenke oor God, en daarom is die preek die ding waarvoor ons kerk toe kom, nie juis skuldbelydenis of vergifnis of seën nie. En met soetsappigheid moet jy ons nie wil sagmaak nie, nie eers met mooi musiek nie!

Net een ding pas ons tradisievastheid nie: Ons wil sing.  Dog, wil jy glo, ons sing nie!  Ons prewel.  Terwyl ons dus met sang die tradisie troef, bly ontevredenheid oor die liedere wat die dominee opgee, ʼn heilige koei, want léér, gaan jy ʼn nuwe lied nie.

Dit help ook nie as ʼn gemeente geen begeleier of kerkorrel het nie.  Op die platteland is dit ons lot.  Voorsangers is hier ook maar yl gesaai.

Nou kyk, nootvas is Afrikaanses oor die algemeen nie, en beskeidenheid maak ons verder sangsku. Hier en daar lewer ons ʼn Coertse of ʼn Korsten op, maar ons beny die Wallissers.  Dog, snaaks, die Britte sing gesange by rugby, maar selde in die kerk.

Ons síng by Algemene Kerkvergaderings!

Die tegnologie het toe eindelik ook hier by ons uitgekom, en daaroor sing ons halleluja ’s: mp3-opnames van psalms en gesange met kerkorrelbegeleiding!

Kerkmusiek, soos ons dit sing, is ʼn aangeleerde smaak, soos Kaapse rooi en Skotse mout. Ek hoop ons kan so leer dink oor die musiek wat die Hervormde Kerk in eredienste gebruik: ʼn Smaak om aan gewoond te raak, maar ʼn unieke geur wat by die erediens pas, want jy kry dit nêrens anders nie as net waar gelowiges God aanbid.  Dis ons temamusiek, die klankbaan van ons geloof.

Afgelope Sondag kon ons, danksy nóg splinternuwe opnames van sang en musiek, vir die heel eerste keer in die erediens saamsing uit die nuwe versameling kerkliedere orals elders al bekend as VONKK:  Voortgesette Ontwikkeling van Kerkmusiek in die Klassieke tradisie.

Nou moet ek sê: Ek het versigtig gekies aan hierdie eerste kennismaking se liedere.

Vir eens was nuut ook goed.  Hier is lofsange oor VONKK, en geen beduidenis van verset nie!  Die taal en klank waarmee ons die Here dien, is verfyn, ons liturgiese gereedskapskas aangevul, uitgebrei en pasgemaak.

Ons hét gesing.

 

Mosterd of moerbeie?

Waar sal my geloof vandaankom?

Mosterd gee geur. Nie almal van ons hou vreeslik baie van mosterd nie, dis ʼn aangeleerde smaak.

Ek hoop ons kan so leer dink oor die musiek wat die Hervormde Kerk in eredienste gebruik: ʼn Smaak om aan gewoond te raak, maar ʼn unieke geur wat by die erediens pas, want jy kry dit nêrens anders nie as net waar gelowiges God aanbid.  Dis ons temamusiek, die klankbaan van ons geloof.

Vandag sing ons vir die eerste keer uit die nuwe versameling kerkmusiek bekend as VONKK:  Voortgesette Ontwikkeling van Kerkmusiek in die Klassieke tradisie.  Vandag gebruik ons opnames wat sang by het.  Later, wanneer ons dit eers beter ken, sal ons na net orrelbegeleidings oorslaan.

Hierdie is saad van die salvadora persica. Daar is ook ‘n bruin (of swart) variëteit. Dis na alle waarskynlikheid die mosterdsaadjie waarna Jesus in Lukas 17 verwys. Dis nie so klein soos ons mosterdkorrels ken nie, maar gegewe die grootte van die boom wat daaruit voortkom, werk die gelykenis goed.

So van mosterd gepraat, Jesus het ʼn keer geloof met mosterd vergelyk.  En met moerbeie.  Wel, eintlik met ʼn moerbeiboom.  Vandag vra ons: hoekom?

ʼn Mosterdsaadjie is wel klein, maar dis soos gif in klein botteltjies ook is, propvol potensiaal.  ʼn Mosterdsaadjie vermag uiteindelik iets oneindig groter as hyself.  Geloof ook: ʼn atoompie daarvan is al oorgenoeg. Maar wat skort dan met die “geloof” wat die dissipels dink hulle het?  Waaraan skiet hierdie “geloof” van hulle tekort?  Daar is skynbaar iets wat in geloof die deurslag gee, iets wesenliks, ʼn onmisbare bestanddeel wat die verskil maak tussen ʼn druppeltjie en ʼn hele see, ʼn klein saadjie en ʼn reuse boom, tussen niks en alles.

 

Lukas 17 : 1 tot 10.

6 Oktober 2019, NHKA Kampersrus

Koninkryk.


Continue reading “Mosterd of moerbeie?”

Gehoor en geluister? Ek dink die Kerk het.

Die Algemene Kerkvergadering was ʼn roerende belewenis.

Ek glo God het gepraat, en die Kerk het geluister.  Ek dink die Kerk het God gehoor en na God geluister.

Daar het toe ook hier en daar ʼn paar wynbottels gebars, soos verwag is, en ou geskeurde klere is uitgetrek.  Ons was naak, gestroop, eerlik en eg.  Daar is kommer en benoude besorgdheid.  Maar die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika is nie moedeloos of wanhopig nie.  Terwyl ons nog hier is, moet God op ons kan reken, en sal die wêreld met ons moet rekening hou.

God moet op ons kan reken om te luister.  Die wêreld moet op ons kan staatmaak om wat God sê getrou  weer te gee.  Ek dink ʼn mens, en ook die kerk, doen dit deur met haar lewe in te staan vir wat God wil hê. Ek vermoed dis waar ons nou is.

Op die randjie van ondergang, het ons niks meer om voor te skrik nie, min om te verloor.  Hierdie dapper klein kerkie klim die put uit.  Die NHKA is vasberade om die Here te hoor en gehoor te laat word.  Ons sal brand tot in die blaker.

Jeremia 38 verse 1 tot 28

29 September 2019, Kampersrus.

Koninkrykstyd.

Na afloop van die 72ste Algemene Kerkvergadering. n Gesamentlike poging, met die leeueaandeel deur ds. Jacques Pieterse van NHKA Laer Suidkus Gemeente.


Continue reading “Gehoor en geluister? Ek dink die Kerk het.”